رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

ایدل بدو نیک اینجهانی هیچست وینعالم بی ثبات فانی هیچست سر تا سر نقشها خیالیست بخواب از خواب در آی تا بدانی هیچست

از تاب جگر دوش روانم میسوخت خون دل و مغز استخوانم میسوخت میسوختم و اشک همی ریخت چو شمع و آن اشکم ازان بود که جانم میسوخت

امروز کسی که شهره در شیر دلیست در ملک علی والی و در فقر ولیست از جمله خلایق ار بپرسند که کیست کویند سپهدار جهان عبدالعلی…

آن سرو سهی که جاش در چشم منست بی لعل لبش بحر گهر چشم منست دیدم برهش بتازگی آب روان و آن آب روان هنوز در چشم منست

از کوی تو با دل حزین باید رفت با غصه و قهر همنشین باید رفت رفتیم ز پیش تو بجائی که مپرس از خدمت مخدوم چنین باید رفت

انسبزه که گرد چشمه نوش تو خاست در صورت اگر چه طوطی شکر خاست لیکن چو بزیرد امن آتش دارد گه گه بگمان فتم که دود دل ماست

آن بت که حدیث دلبری قصه اوست مه در غم کاس از غم و از غصه اوست آورد و نهاد بیضه ئی چندم پیش دل گفت سپیده را که اینحصه اوس…

آن زخم که بر چهره جانان منست دردیست که پیوسته بدامان منست نی نی غلطم بر رخ او زخمی نیست آن زخم که دیده ایش بر جان منست

ایمظهر الطاف لطیفیت خوشست با همنفسان ذوق و ظریفیت خوشست برخیز و بیا و یک صراحی می ناب با خویش بیاور که حریفیت خوشست

ان روی چو افتاب در چشم منست وانموی چو مشک ناب در چشم منست دیدم بگه زوال خورشید رخش زانلحظه هنوزم آب در چشم منست

۷/۶۳