غزلیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
دلدار گفت لوح دل از نقش من بشوی گفتم که تلخ از آنلب شکر فشان مگوی من لوح دل نشویم از آن نقش دلفریب دست از من آنکه میدهدم…
شمارهٔ ۳۱۲
زهی بوقت سخن لعلت از در افشانی شکسته رونق بازار گوهر کانی حدیث طره مشکینت قصه ایست دراز بکنه آن نرسد خاطر از پریشانی توئ…
شمارهٔ ۳۱۳
زلف مشکین بر بناگوش چو سیم افکندهای از بنفشه بر سمن صد حلقه جیم افکندهای ز ابن مقله خون چکاند ابن بواب از حسد ز آنچنان…
شمارهٔ ۳۱۴
زهی ملک لطافت را وجودت نازنین شاهی جهان عالم آرایت سپهر حسن را ماهی ز مهر رویت ار عکسی فتد بر عالم خاکی هزاران ماه کنعان…
شمارهٔ ۳۱۵
ساقیا موسم عیدست بده ساغر می بر فشان صبحدم از بهر قدح گوهر می روزه کر دست دماغ من سود از ده خشگ که کند چاره اینواقعه طبع…
شمارهٔ ۳۱۶
ساقی قدح می که درو هست صفائی به ز آن مطلب نزد خرد راهنمائی می در همه وقتی خوش و خوشتر بزمانی کز بلبل و گل یافت چمن برگ و…
شمارهٔ ۳۱۷
صبا چو با سر زلف تو کرد همرازی زبان گشاد نسیم خوشش بغمازی ببوی زلف تو مرغ دل از قفس بپرید هوای کوی تو بگزید و گشت پروازی…
شمارهٔ ۳۱۸
گر من ز بند عشقت تو یکروز رستمی باقی عمر با دل خرم نشستمی ور چشم دلفریب تو داری بدی مرا بازار سحر جادوی بابل شکستمی مستی…
شمارهٔ ۳۱۹
گر نشینم با تو در خلوت به شادی یک دمی از غبار خود نبیند چشم دل دیگر نمی حاصل از عالم دمی دانم که گویم با تو راز اهل دلرا…
شمارهٔ ۳۲۰
لعل لبش کزو بچکد آب زندگی آورد خط بنام من از بهر بندگی در جستجوی عارض چون آفتاب او هستم چو ماه گرد جهان در دوندگی طوطی ج…