غزلیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
بگو ای ماه تابان تا کجائی که یکدم نزد مشتاقان نیائی چو من بهر توأم بیگانه از خویش چرا بستی طریق آشنائی بگو ز آن لب سخن گ…
شمارهٔ ۳۰۲
جانا رخ چون بهار بنمای عالم به جمال خود بیارای از روی چو ماه تو صبوری ممکن نبود مرا مفرمای یا مهر خود از دلم برون بر یا …
شمارهٔ ۳۰۳
جان بچشمم در نیاید ور نه جانت خواندمی خوشتر از جان هم ندانم تا چسانت خواندمی جان ندارد هیچ وزنی بی ثبات اندر جهان ورنه ا…
شمارهٔ ۳۰۴
جانا چه کرده‌ایم که از ما بریده‌ای برگوی تا ز غیر محبت چه دیده‌ای این شرط دوستی بود آخر تو خود بگوی کز ما رمیده به غیر آ…
شمارهٔ ۳۰۵
چوگان ز مشک بر مه تابان کشیده‌ای مه را چو کوی در خم چوگان کشیده‌ای آورده‌ای ز شعر سیه سایبان حسن بر فرق آفتاب در فشان کش…
شمارهٔ ۳۰۶
چو بلبل از سر مستی گذشتم سوی گلزاری نمود از هجر رخسارت بچشمم هر گلی خاری دلم میگفت با چشمت که خوردی خونم از مستی ولی لعل…
شمارهٔ ۳۰۷
چو رخسار سمن سیما بشوئی نشان هستی از دلها بشوئی فروزان گردد آتش اندر آبی گر آن روی جهان ارا بشوئی مشام جان معطر گردد از …
شمارهٔ ۳۰۸
در باغ حسن سرو روانی براستی دور از تو چشم بد همه جانی براستی وقت صبوح با لب خندان بسان صبح بنمای رخ که سرو روانی براستی …
شمارهٔ ۳۰۹
دی بر در دلدار نشستیم زمانی گفتیم بگوئید که اینجاست فلانی آنعاشق سرگشته که جز زلف تو کس را ز آشفتگی حال دلش نیست نشانی چ…
شمارهٔ ۳۱۰
دلا امید آن دارم که روی دلستان بینی برغم دشمنان خود را بکوی دوستان بینی خوش الحان بلبل قدسی بعنف اندر قفس مانده قفس را ب…