قطعات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ١٩١
یک دو نوبت در جناب خسرو جمشید فر آنکه یابد ملک ازو همچون تن از جان تربیت وانکه بهر بخشش او سیم و زر را میرسد در صمیم کان…
شمارهٔ ١٩٢
با خرد گفتم که داری در جهان جایی چنان کاندر او دلخستهای یک دم برآساید ز رنج گفت بگذر ز آن و این سادهدلیها ترک گیر زان…
شمارهٔ ١٩٣
غرمائی که داشتم زین پیش که از ایشان بمن رسیدی رنج همچو قارون فرو شدند بخاک جمله و باز ماند ز ایشان گنج هر یکی را بغیر مظ…
شمارهٔ ١٩۴
هر که دارد کفاف عیش چنان که نباشد بدیگری محتاج کلبه ئی نیز باشدش که ازان نکند هر دمش کسی اخراج در جهان پادشاه وقت خود اس…
شمارهٔ ١٩۵
هر که را دسترس بنقره و زر باشد و بهره بر ندارد هیچ وانکه بر آب زندگانی خویش تخم خیرات می نکارد هیچ ابر او بر زمین تشنه د…
شمارهٔ ١٩۶
منت ایزد را که هستم با قناعت همنشین نیستم با کس رجوعی گر سقیمم گر صحیح نگذرم بر صدر مخلوق ار کریمست ار لئیم ننگرم بر روی…
شمارهٔ ١٩٧
ای که اندر شرب می ما را ملامت میکنی شرب می از رشد باشد زان کزو گیرد سماح می نگه دارد نفوس خلق را از عیب بخل وان کزو آید…
شمارهٔ ١٩٨
یکی گفت صبح مشیبت دمید تو در خواب غفلت زهی بی فلاح بدو گفتم آخر ندانسته ئی که خوشتر بود خواب وقت صباح
شمارهٔ ١٩٩
هر که او بر چار مطلوب از مطالب قادرست دستگاهش در شرف باشد به هر جایی فسیح اولا عقلی صحیح و ثانیا اصلی صریح ثالثا یاری نص…
شمارهٔ ٢٠٠
گرت از شهد و شکر ذوقی هست چیست بی چاشنی معنی هیچ کاغذ خام شکر پیچ بود کاغذ پخته بود معنی پیچ