قطعات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ١٧١
مرا صورت از لغوه گر کج شود چه نقصان رسد زان بمعنی راست اگر چه فتد تیر در احتراق و گر چند گیرد تن ماه کاست همان سروری ماه…
شمارهٔ ١٧٢
معنی طلب که بر در و دیوار صورتست مغزست نزد مردم دانا هنر نه پوست همچون پیاز جمله تن ار پوست گشته ئی گند دماغ از تو نه دش…
شمارهٔ ١٧٣
مرا مذهب اینست گیری تو نیز همین ره گرت مردی و مردمیست که بعد از نبی مقتدای بحق علی ابن بوطالب هاشمیست
شمارهٔ ١٧۴
مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد بحضور عم و خال و پدر و مادر نیست هر وفاتی که بسلطانیه واقع گردد تو یقین دان که بفریومد…
شمارهٔ ١٧۵
نکند عمر خویشتن ضایع هر که در عقل او قصوری نیست هر چه او را جماد میشمرند هیچش از نیک و بد شعوری نیست آدمی نیز اگر بهرزه …
شمارهٔ ١٧۶
وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند که منصبی که مرا هست هیچکس را نیست بر آستانه جاه و جلال و قدرت تو ثری بتربیت او کم از ثریا ن…
شمارهٔ ١٧٧
وزیر شاه نشان ای یگانه دو جهان توئی که ذات تو مقصود از سه مولودست چهار ماه بود تا به پنجگانه حواس ز شش جهه به دل خسته ام…
شمارهٔ ١٧٨
والاضیاء دین توئی آنکس که آفتاب در پیش رای انورت از ذره کمترست الفاظ دلگشای ترا نزد علاقان اندر مذاق طوطی جان ذوق شکرست …
شمارهٔ ١٧٩
هر که رنجی کشید و گنج نهاد بضرورت به دیگران بگذاشت چون نظر میکنی در آخر کار حاصل گنج غیر رنج نداشت خرم آنکس که همچو ابن …
شمارهٔ ١٨٠
هر یکی از شهان بوقت شکار صید دیگر کند بقوت بخت شاه یحیی چو عزم صید کند شهریاران رباید از سر تخت باد پاینده تا جهان گیرد …