رباعیات
از مجموعه اشعار مجیرالدین بیلقانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
چندانکه به کار خود فرو می بینم بی دیده کی خویش نکو می بینم؟ با زحمت چشم خود چه خواهم کردن؟ اکنون که جهان به چشم او می بی…
شمارهٔ ۱۲۲
هر عذر که با یار بداندیش نهم زان عذر همه خار دل ریش نهم زین حیف اگرم جان سر رفتن دارد برخیزم و پا فراز جان پیش نهم
شمارهٔ ۱۲۳
چون غنچه اگر بند دهان بگشایم اسرار زمانه در زمان بگشایم وانگه که چو خورشید کشم تیغ زبان چون صبح به یک نفس جهان بگشایم
شمارهٔ ۱۲۴
گر معتکف در وثاق تو نیم زان نیست که خسته فراق تو نیم روزم چو سر زلف وشاقان تو باد با این همه ریش گر وشاق تو نیم
شمارهٔ ۱۲۵
ای دیده اقبال به رویت نگران عاجز شده از فر تو صاحب نظران رنجور شدی ز پا و ننشست فلک تا کرد فدای پات سرهای سران
شمارهٔ ۱۲۶
مه اهل سپاهان و مه بدعهدیشان در کار هنر سستی و بدجهدیشان عیسی دمی ای مجیر! دامن در کش زان قوم که دجال بود مهدیشان
شمارهٔ ۱۲۷
زان زر هوسی که خیزد از کان سخن چندانکه نسخته ام به میزان سخن شد مکه به مرتبت سپاهان که دروست یک گوشه و صدهزار حسان سخن
شمارهٔ ۱۲۸
آن عاقل دوست همچو ابله دشمن آن کرد به من کان نکند صد دشمن گر مهر چنین بود غلام کینم ور دوست چنین کند عفاالله دشمن
شمارهٔ ۱۲۹
تقویم نو ای معجز طبع تو سخن! بفرست و به وعده کژم طیره مکن ترسم که چو تقویم نوم نفرستی بی حاصل خوانمت چو تقویم کهن
شمارهٔ ۱۳۰
صد طعنه ز هر گدای می خوردم من صد شربت جان گزای می خوردم من از جور تو پشت دست می خاییدم من وز هجر تو پشت پای می خوردم من