رباعیات
از مجموعه اشعار مجیرالدین بیلقانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
تا کی غم وصل تو پر آوازه خورم بیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم با هجر بسازم که اگر خوش نبود بی روی تو باری غم رو تازه خورم
شمارهٔ ۱۱۲
چون در شب هجر تو فرو شد روزم واندر غم تو نیست کسی دلسوزم آن به که ذخیره از سخن پردازم وز جان به لب رسیده لب بردوزم
شمارهٔ ۱۱۳
گفتم به مراعات دل و تن برسم یک چند به حق دوست و دشمن برسم این آرزوی دل است از آن می ترسم زان پیش که این رسد به من، من بر…
شمارهٔ ۱۱۴
تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟ یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟ جانی دارم اگر به من نپسندی؟ آن نیز شبی پیش خیال تو کشم
شمارهٔ ۱۱۵
ماییم درین زمانه سر دفتر غم غم در خور ما آمده ما در خور غم در کوی جهان که خانه عمر دروست همسایه محنتیم و در با در غم
شمارهٔ ۱۱۶
جان خواست ز من دوش بت دلگسلم گفتم بدهم باز نفرمود دلم یعنی نرسد به وصل رویش بی جان واکنون که برم جان که ز رویش خجلم
شمارهٔ ۱۱۷
پیوسته ز روزگار دشمن کامم گر شهد خورم زهر شود در کامم ناداده مرا چرخ فلک یک کامم ترسم که برد زیر زمین ناکامم
شمارهٔ ۱۱۸
روزی که سراپرده بر افلاک زنم آن روز ردای صبح را چاک زنم پیش رخ تو که نور خورشید ازوست چون سایه هزار بوسه بر خاک زنم
شمارهٔ ۱۱۹
در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم ور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم عهدی دارم که در غم فرقت یار گر جان برود تن زنم و دم نزنم
شمارهٔ ۱۲۰
با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟ وین درد گرفته را به دامن چکنم؟ دل سر زده و خجل به من کرد نگاه گفت این همه دیده می کند من چ…