قصاید
از مجموعه اشعار مجیرالدین بیلقانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورند سربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند همچو بیژن در بن چاه ضلالت مانده اند گرچه در پرو…
شمارهٔ ۳۲
ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند پیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند شاهدان شمع ز کاشانه برون اندازند قدسیان مشعله هفت ف…
شمارهٔ ۳۳
کسی که قصد سر زلف آن نگار کند چو زلف او دل خود زار و بی قرار کند کسی که دارد امید کنار و بوس ازو بسا که خون دل از دیده د…
شمارهٔ ۳۴
شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکند قدر روز افزون کند بازار عنبر بشکند زلف او سر راست از بهر شکست کار ماست گر شکست ما بجوید زل…
شمارهٔ ۳۵
گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکند عشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند با تو کس گوی به میدان نبرد تا غم تو خاطرش خسته تر از گ…
شمارهٔ ۳۶
این خر جبلتان که قدم بر قدم نهند بی معنی اند و در ره معنی قدم نهند ناشسته هیچ یک حدث جهل وین عجب کاغاز هر سخن ز حدوث و ق…
شمارهٔ ۳۷
رسید کان مروت به قعر گوهر جود ز صاین الدین دریای مکرمت محمود سخی کفی که سه بعد و چهار عنصر را دو نیر است؟ یک انگشت او به…
شمارهٔ ۳۸
مرا که کار غم عشق یار خواهد بود بیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟ نه من نه یار اگر در میان وصل و فراق مرا بجز غم او غ…
شمارهٔ ۳۹
مرا چو دل به جوانی ز غم جدا نبود ز عیش لاف زدن در جهان روا نبود نوای عیش ز یاران همنفس باشد چو همنفس نبود عیش را نوا نبو…
شمارهٔ ۴۰
دم گیتی معنبر می نماید چمن از خلد خوشتر می نماید هوا از صبح لوئلؤ می فشاند جهان از باد زیور می نماید صبا را خیرمقدم گوی …