رباعیات

از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۸۵

شعر

فهرست اشعار

تو شاه و شهانت ز هواخواهانند تو ماه و مهانت همه همراهانند شاهان جهانند گدایان درت یعنی که گدایان درت، شاهانند

دونان، اگرت دونان بدریوزه دهند؛ یا در عوض نماز، یا روزه دهند پایت شکنند، و آنگهی موزه دهند؛ آبت ریزند، و آنگهی کوزه دهند…

از کوزه شکسته یی گرت بوزه دهند مستان، که میت ز جام فیروزه دهند از غیر مخواه روزیی را کز غیب گر خودخواهی وگرنه، هر روزه د…

غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود؛ هر یک از چشم من روان کرد دو رود نخلی دو، تر و تازه ام از باغ رود کز عیسی و از مریم شان …

ای بیخبر از خدا، گر آیی، چه شود؟! غافل رفتی، بیخبر آیی، چه شود؟! با وعده نیامدی و، چشمم بره است؛ بی وعده گرم ز در درآیی،…

وقت است که گل قدم سوی باغ نهد بلبل پهلو ببستر راغ نهد باد سحری، لاله ی خونین دل را در سوک شکوفه پنبه بر داغ نهد

از کوی تو چون باد صبا می‌آید بویش به مشامم آشنا می‌آید خون دل ما ریخته روزی آنجا کز خاک درت، بوی وفا می‌آید

پیکی که ز کوی یار ما می‌آید جان‌بخش‌تر از باد صبا می‌آید حرفش چو به گوشم آشنا می‌آید گیرم که نگوید از کجا می‌آید!

ای فوج طبیب را بدوزخ قائد خواهی شودت قیمت مسهل عائد زر نیست،ولی هر آنچه مسهل خوردم واپس دهم اکنون مع شیء زائد

زآن کوی، جواب نامه ی ما ناید گفتم که بصبر آید، اما ناید! هر کس که فرستمش من آنجا، ماند وآنکس که فرستیش تو اینجا، ناید!

۸/۱۹