باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۲۱

شعر

فهرست اشعار

یا رب چه خط است این که درآوردی تو تادست به بیداد برآوردی تو دی خطّ به خون من همی آوردی و امروز خطی پر شکر آوردی تو

تا خط تو پشت بر قمر آوردست عقل از دل من روی به درآوردست طوطی خط زمردینت بر لعل خطّی است که بر تنگ شکر آوردست

چون خط تو باعث گنه خواهد شد هر روز هزار دل ز ره خواهد شد زین شیوه که خط تو محقق افتاد دیوان من از خطت سیه خواهد شد

اندیشهٔ ابروی تو پیوسته مراست وز حلقهٔ زلفت دل بشکسته مراست چون خط تو رسته است و دهانت بسته عشقی است که بر رسته و بر بست…

از پستهٔ تو سبزهٔ خط بر رسته است یا مغز ز پستهٔ تو بیرون جسته است بررسته دگر باشد و بربسته دگر این طرفه که بررستهٔ تو بر…

تا خط تو بر خون جگر میخوانم گوئی که غم دلم زبر میخوانم از من ببری دلی چو خط آوردی زیرا که من از خط تو بر میخوانم

آن پسته میان مغز چون افتادست یا آن خط فستقی کنون افتادست یا مغز دران پسته نمیگنجیدست وز تنگی جایگه برون افتادست

دوش آمد و گفت: «آمده‌ام حور سرشت تاختم کنم ملکت حوران بهشت» گفتم: «به خطی سرخ بر آن زیر نویس» رویش به خطی سبز در آن زیر …

از خجلت خط، رخت اگر پر عرق است بر جملهٔ خوبان جهانت سبق است گر از ورق گلت خطی پیدا شد خط را ورقی باید و خط بر ورق است

از عشقِ خط تو سرنگون میگردم وز خال تو در میان خون میگردم تا روی نمود نقطهٔ خال توام چون پرگاری به سر برون میگردم

۲/۳