باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۲۱

شعر

فهرست اشعار

بر لب، خط فستقیش، پیوسته بماند و آن پسته دهان با جگری خسته بماند ازتنگی پسته مغز را گنج نبود از پوست بجست و بر در بسته ب…

ای مورچهٔ خط! بدمیدی آخر برگرد مهش خط کشیدی آخر گویند که در مه نرسد هرگز مور ای مور! به ماه چون رسیدی آخر

بی برگ گلش جامه قبا خواهم کرد باری بنپرسی که چرا خواهم کرد آمد خط او و ورق گل بگرفت یعنی که من این ورق فرا خواهم کرد

گفتم: دل من ببردی ای جادو وش! گفتا: چکنم تو دل ندادی خوش خوش گفتم: رخت آتش است و خطّت دودست گفتا که تو دود دیدهای از آتش

گفتم: ز خط تو بوی خون می‌آید وز خطّ تو عقل در جنون می‌آید گفتا که خط از برای زر می‌آرم گفتم که زر از سنگ برون می‌آید

گه در خط دلبران شیرین نگرم گه در خد و خال و زلفِ مشیکن نگرم از بس که رخِ سیم بران میبینم حیرت شدهام تا به کدامین نگرم

زین خط که لعل تو کنون می‌آرد دل خود که بود که جان جنون می‌آرد سبزی خط تو سرخ‌رویی من است کان سبزه مرا خطّ به خون می‌آرد

از تیرِ غمت بسی جگر دوخته‌ای بر مشک خطت بسی جگر سوخته‌ای مگذار که خطّ تو ز دستم بشود چون دست مرا بدان خط آموخته‌ای

گفتی: «خطم از لبم جدا خواهد شد وین وعده که میدهم وفا خواهد شد» طوطی لبت به شکّر و آب حیاة منقار فرو برده کجا خواهد شد

ای زلفِ تو دامن قمر بگرفته ماه تو به مشک سر به سر بگرفته طوطی خط فستقیت بر عناب حلقه زده و گردِ شکر بگرفته

۱/۳