باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
دوشش دیدم چو زلف خود در تابی میشد چو مرا بدید در غرقابی گفتا که برِ تو خواهم آمد فردا گفتم:اگر امشبم ببینی خوابی
شمارهٔ ۳۲
امشب بَرِ ما مست که آورد ترا وز پرده بدین دست که آورد ترا نزدیکِ کسی که بی تو بر آتش بود چون باد نمیجست که آورد ترا
شمارهٔ ۳۳
امشب ز پگاهی به خروش آمدهای چونست که مستتر ز دوش آمدهای در بازارت نمیرود کار مگر زانست که در خانه فروش آمدهای
شمارهٔ ۳۴
دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست در عشق دمِ سرد و دلِ گرمت نیست گفتم: «برهان مرا ز من، ای همه تو!» گفتا که کیی تو، خویش را …
شمارهٔ ۳۵
دوش آمد و گفت: ای وطن بگرفته دو کون به هم ز جان و تن بگرفته چون من همهام تو هیچ شرمت بادا من آمده و تو جای من بگرفته
شمارهٔ ۳۶
دوش آمد و گفت: اگر چه کم میآیم پیش از دو جهان به یک قدم میآیم از ما نتوان گریخت از خود بگریز کآنجا که روی با تو به هم …
شمارهٔ ۳۷
دی گفت: چو تو صد به زیانی سوزم تا می چه کنم که ناتوانی سوزم چون من به کرشمهای جهانی سوزم بنگر تو مرا که نیم جانی سوزم
شمارهٔ ۳۸
دی گفت: حجب ز پیش برنگرفتم دو کون ز راهِ خویش برنگرفتم صد عالمِ تشویر پدیدار آمد یک پرده کنون ز پیش برنگرفتم