باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۳۸

شعر

فهرست اشعار

دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست در پرده بدارش که جز او را عزّ نیست چون هر دو جهان به زیر پر دارد دل بیرون شدنش ز آشیان …

دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی گاهی ز فلک گه ز زمین مینرسی ساکن شو و تن فرو ده و خوش دل باش ماییم همه به جز چنین مینرسی

دوش آمد و گفت: خویش را دشمن باش در تیرگی اوفتادهٔ روشن باش از خویش چو خشنود نبودی نفسی بیخویشتن آی و یک دمی با من باش

دوش آمد و گفت: «در بلا پیوستی آن لحظه که در چون و چرا پیوستی» گفتم: «چکنم تا به تو در پیوندم» گفتا که «ز خود ببُر به ما …

دوش آمد و گفت: روز و شب غمناکی تا بنشستی بر درِ ما بی باکی دستی که به دامن وصالت نرسد در گردنِ خاک کن که مشتی خاکی

دوش آمد و گفت: در جنون میفکنیم جان میسوزیم و تن به خون میفکنیم بنشین تو برون که در درونت ره نیست تا هرچه درونست برون میف…

دوش آمد و صبر از دلِ درویشم رفت آرام زعقلِ حکمت اندیشم رفت چون حیرت من بدید یک دم بنشست درخوابِ خوشم کرد و خوش از پیشم ر…

دوش آمد و گفت: بی قراری شب و روز بیکار نشسته در چکاری شب و روز هرگز نگشایم درِ تو لیک بدانک جز حلقه زدن کارنداری شب و رو…

دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد دردِ همه ساله را دوا خواهی کرد نه سود طلب نه مایه با هیچ بساز گر کار به سرمایهٔ ما خواه…

دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کرد جان نعره زنان نثار ما خواهی کرد ور این نکنی نه صبر داری تو نه دل مسکین تو گر انتظارِ ما…

۲/۴