باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۹۴

شعر

فهرست اشعار

میآیم و بس چون خجلی میآیم آیا ز کدام منزلی میآیم ای اهل دل! امروز دلی در بندید کامروز چو آشفته دلی میآیم

چون چهرهٔ خورشید وَشَش روشن تافت آن تاب به جان رسید و پس بر تن تافت گفتند: «ترا چه بود» دانی که چه بود چون نیست شدم هستی…

در محو دلم ز خویشتن مانَد باز در توحیدم حجاب افتد آغاز کاری که مرا فتاد با آن دمساز کوتاه کنم قصه که کاریست دراز

از عشق تو آمدم به جان چتوان کرد سرگشته شدم گرد جهان چتوان کرد چیزی که ز مین و آسمان تشنه بدانْسْتْ من سیر نمیشوم از آن چ…

گه عشق تو در میان جان دارم من گه جان ز غم تو بر میان دارم من آن چیز که از عشق تو آن دارم من حقا که ز جان خود نهان دارم م…

چون نیست زمانی سر خویشم بی تو کاری است گرفته پس و پیشم بی تو جمعیت جانم نشود مویی کم هر چند که در تفرقه بیشم بی تو

چون دوست به دست روح، پیغامم داد بالای دو کون برد و آرامم داد کاری که درون پرده انجامم داد از لطف برون پرده هم کامم داد

پیوسته دلم شیفتهٔ آن راز است زان راز شگرف جان من با ناز است گر محو شود جهان نیاید بسته آن در که مرا به سوی جانان باز است

نقدی که مراست قیمتش هست بسی آنجا نرسد هیچ گدایی نفسی گر هر دو جهان خصم من آیند به حکم هرگز نرسد به نقد من دست کسی

ای آن که درین حبس جهان مانده‌ای در نیک و بد و سود و زیان مانده‌ای من آنچه منم به سر‌ آن مشغولم تو آنچه نهای تو آن، در آن…

۹/۱۰