پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

۰
دسته‌بندی
۹۴
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱

صد دریا نوش کرده اندر عجبیم تا چون دریا از چه سبب خشک لبیم از خشک لبی همیشه دریا طلبیم ما دریاییم خشک لب زین سببیم

۱

شمارهٔ ۲

این سودایی که میدواند ما را هرگز نتوان نشاند این سودا را گویند که خویش را فرود آر آخر دربند چگونه آورم دریا را

۲

شمارهٔ ۳

زین بحر که در سینهٔ ما پیدا گشت از پرتو آن چشم جهان بینا گشت آن قطره –کزین پیش دلش میگفتی امروز به خون غرقه شد و دریا گش…

۳

شمارهٔ ۴

دل گفت که ما چو قطره ای مسکینیم در عمر کجا کنار دریا بینیم آن قطره که این گفت، چو در دریا رفت فریاد برآورد که ما خود این…

۴

شمارهٔ ۵

تا چشم دلم به نور حق بینا گشت در دیدهٔ او دو کون ناپیدا گشت گویی که دلم ز شوق این بحر عظیم از تن به عرق برون شد و دریا گ…

۵

شمارهٔ ۶

هر دم که دلم به فکر در کار آید هر ذرّهٔ دل منبعِ اسرار آید هر قطره که از بحر دلم بردارم بحری دگر از میان پدیدار آید

۶

شمارهٔ ۷

در قعرِ دلِ خود سفرم میباید در عالمِ کل یک نظرم میباید هر روز ز تشنگی راهم صد بحر خوردم تنها و دیگرم میباید

۷

شمارهٔ ۸

عمری به امید در طلب بنشستیم در فکرت کار روز و شب بنشستیم صد بحر چو نوشیده شد از غیرت خلق لب بستردیم و خشک لب بنشستیم

۸

شمارهٔ ۹

آن قطره که آب جمله از دریا خورد پنهان شد اگرچه عالمی پیدا خورد جانم که نفس مینزند جز بادوست در هر نفسی هر دو جهان تنها خ…

۹

شمارهٔ ۱۰

هر گه که دلم ز پرده پیدا آید عالم همه در جنبش و غوغا آید دریای دلم اگر به صحرا آید از هر موجش هزاردریا آید

۱۰
۱/۱۰