باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۹۴

شعر

فهرست اشعار

ما روی ز هر دو کون برتافته‌ایم بس سینهٔ دل به فکر بشکافته‌ایم از پردهٔ هفتمین دل، یعنی جان بیرون ز دو کون، عالمی یافته‌ا…

زان روز که آفتاب حضرت دیدیم ذرات دو کون را به قربت دیدیم وان سیمرغی که عرش در سایهٔ اوست ما در پس کوه قاف قدرت دیدیم

از فوق، ورای آسمان بودم من وز تحت، زمین بیکران بودم من عمریم جهان باز همی خواند به خویش چون در نگریستم جهان بودم من

چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس کان اولیتر که خویشتن باشم و بس تا کی ز نبود و بود، چون در دو جهان گر باشم وگرنه، همه…

عمرم دایم ز روز و شب بیرون است مطلوب من از وُسْعِ طلب بیرون است دانی تو که چیست در درونِ جانم چیزی عجب، از چیز عجب بیرون…

با هستی و نیستیم بیگانگیست کز هر دو شدن برون، ز مردانگیست گر من ز عجایبی که در جان دارم دیوانه نمیشوم، ز دیوانگیست

المنة للّه که نیم هر نفسی مشغول، چو خلقِ بیخبر، در هوسی گر خصم شود هر دو جهانم ندهم با «دانمِ» خود «ندانمِ» هیچ کسی

تا شاگردم به قطع استادترم تا بندهتر ز جمله آزادترم کاری است عجب کار من بی سر و بُن غمگین ترم آن زمان که دلشادترم

چیزی است عجب در دل و جانم که مپرس مستغرق آن چیز چنانم که مپرس زین هرچه که در کتابها میبینی من آن بندانم، این بدانم که مپ…

ما جوهر پاک خویش بشناخته‌ایم پیش از اجل این خانه بپرداخته‌ایم از پوست برون رفتن و مرگ آزادیم کاین پوست به زندگانی انداخت…

۳/۱۰