باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۶۵

شعر

فهرست اشعار

راهی که درو پای ز سر باید کرد ره توشه درو خون جگر باید کرد خواهی که ازین راه خبردار شوی خود را ز دو کون بیخبر باید کرد

آن جوهر پوشیده به هر جان نرسد دشوار به دست آید و‌آسان نرسد سر در ره باز و دست از پای بدار کاین راه به پای تو به پایان نر…

از پس منشین یک دم و در پیش مباش در بند رضای نفس بد کیش مباش تا کی گویی که من چه خواهم کردن تو هرچه کنی به رایت خویش مباش

تا کی باشی بی سر و بن، هیچ مباش خاموشی جوی و در سخن، هیچ مباش تا کی گوئی که من چه خواهم کردن تو هیچ نهای، هیچ مکن، هیچ م…

آن به که همی سوزی و پیدا نکنی خود را به تکلّف سر غوغا نکنی هر دم گوئی که من چه خواهم کردن چتوانی کرد یاکنی یا نکنی

گر تو همه داری همه در آتش باش ور بیهمهای بیهمه گردن کش باش هیچ است همه از همه پس هیچ مگوی ور هیچ نداری همه داری خوش باش

گر بودِ خود از عشق نبودی بینی از آتش او هنوز دردی بینی ور عمر زیان کنی ز سرمایهٔ عشق بینی که ازین زیان چه سودی بینی

گر با من خویش خاک این در آئی از ننگ منی ز خاک کمتر آئی من وزن آرد چون به ترازو سنجند بیوزن آید گر به قلندر آئی

گاهی ز خیال دلبر آئی زنده گاه از سخن چو شکر آئی زنده گم گرد و خوشی بمیر و جانی کم گیر زیرا که به جان دیگر آئی زنده

ای مانده به جان این جهانی زنده تا کی باشی به زندگانی زنده چون زیستن تو مرگ تو خواهد بود نامرده بمیر تا بمانی زنده

۴/۷