باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۶۵

شعر

فهرست اشعار

تا کی گردی ای دل غمناک به خون از هستی خویش پاک شو پاک کنون سی سال ز خویش خاک میکردی باز دردا که نکردهای سر از خاک برون

ای دل همگی خویش در جانان باز هر چیز که آن خوشترت آید آن باز در شش در عشق چون زنان حیله مجوی مردانه درا و همچو مردان، جان…

هم راه تن و هم ره جان او گیرد هر ذره که هست در میان او گیرد از خویش چو در هستی او گم گردی پیش نظرت همه جهان او گیرد

گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاست ور در همهای قاعدهٔ درد و بلاست تا در همهای در همه بودن ز هواست بگذر ز همه و هیچ میندیش که …

دلشاد مشو ز وصل اگر در طربی دل تنگ مکن ز هجر اگر در تعبی از شادی وصل و غم هجران بگذر با هیچ بساز اگر همه میطلبی

مرد آن باشد که هر نفس پاکتر است در باختن وجود بیباکتر است مردی که درین طریق چالاکتر است هرچند که پاکتر شود خاکتر است

آن بهٔ که زخود کرانه بینی خود را تا محرم این ستانه بینی خود را گر هر دو جهان به طبع تو خاک شوند کفرست که در میانه بینی خ…

گر مرد رهی ز ننگ خود پاک بباش بی هستی خویش چست و چالاک بباش گر میخواهی که مرده خاکی نشوی جهدی بکن و به زندگی خاک بباش

تا چند به خود درنگری چندینی در هستی خود رنج بری چندینی یک ذرّه چو وادید نخواهی آمد خود را چه دهی جلوهگری چندینی

آن بهٔ که زعقل خود جنون یابی باز ور دل طلبی میان خون یابی باز تا یک سر سوزن از تو باقیست هنوز سر رشتهٔ این حدیث چون یابی…

۲/۷