باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۴۴

شعر

فهرست اشعار

دوش آن بت مستم به طلب آمده بود شب خوش میکرد آن که به شب آمده بود چه سود که چون صبح وصالش بدمید جانم به وداع تن به لب آمد…

دوش آمد و گفت: چند جانت سوزم وقت است که امشبیت جان افروزم دردا که هنوز در دهن داشت سخن خود صبح برآمد و فرو شد روزم

چندان که به ناله میگشایم لب را وز بیخوابی میشمرم کوکب را خود روز پدید نیست یا رب چه شب است کامشب گویی روز فروشد شب را

گر زلفِ بتم نیی تو ای شب بسر آی تا کی ز درازی تو کوتاهتر آی وی صبح اگر از دل کُهْ میندمی یعنی که ز سنگ آخر از پرده برآی

۵/۵