باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۴۴

شعر

فهرست اشعار

ای صبح! مدم، مخند و مپسند آخر یک روز لب از خنده فرو بند آخر من میگریم که امشبی روز مشو تو بر دَمِ بامداد تا چند آخر

ای صبح! چو دیدی بر من سیم تنی بر عشرت ما خنده زدی بی دهنی گر من بخرید می دمت از کاذب بفروختیی همه جهان بر چو منی

امشب ز دمیدن تو ترسم ای صبح وز تیغ کشیدن تو ترسم ای صبح چون در پس پرده یار با ما بنشست از پرده دریدن تو ترسم ای صبح

امشب که دمی هم نفس جانانم سرمایهٔ عمر این نفس میدانم ای صبح، چو از دم آتش افزون گردد گر در دمی، آتش بزنی در جانم

امشب اگر از تو بی قراری نرود از روز دگر سفیدکاری نرود من زلف دراز تو به شب پیوندم کز روی تو صبح را به یاری نرود

امشب چه شود که لب ببندی ای صبح درد من و یارم نپسندی ای صبح چون بر سر ما شمع بسی میگرید شاید که تو نیز برنخندی ای صبح

ای چرخ ز دریوزهٔ تو میگریم وز خرقه پیروزهٔ تو میگریم وی صبح چو بر همه جهان میخندی از خندهٔ هر روزهٔ تو میگریم

صبحا! ندمی تو تا که بندی نکنی یک روز دوای دردمندی نکنی چون شمع مرا گریهٔ هر شب بس نیست گر هر روزیم ریشخندی نکنی

امشب بر ماست آن صنمِ جان افروز ای صبح! مشو روز و مرا جان بمسوز گرچه همه شب به لطف زاری کردم هم بر دم بامدادی ای صبح امرو…

ای صبح!‌اگر تو یاریی خواهی کرد آنست که پرده داریی خواهی کرد من خود ز سیه گری شب میترسم تو نیز سفیدکاریی خواهی کرد

۳/۵