باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۷۷

شعر

فهرست اشعار

ترسابچهای که توبه بشکست مرا دوش آمد و زلف داد در دست مرا در رقصِ چهارْ کرد برگشت وبرفت زنّار چهارْ کرد بر بست مرا

نه در سرِ من سَرِسری بینی تو نه میل دلم به داوری بینی تو اینجا که منم نقطهٔ دردی بفرست تا گمراهی و کافری بینی تو

تا در بُنهٔ خویش مقام است ترا سودا چه پزی که کار خام است ترا تا صاف نگردد دلت از هر دوجهان دُردی خرابات حرام است ترا

تا چند ز زاهد ریائی آخر دُردی درکش که مردِ مائی آخر ما را جگر از زهد ریائی خون شد ای رندِ‌قلندری کجائی آخر

از بس که دلم بسوخت زین کاردرشت روزی صد ره به دست خود خود را کشت جامی دو، می مغانه خواه از زردشت تا باز کنم قبای آدم از پ…

زین دَرد که جز غصهٔ جان میندهد جز دُردِ قلندری امان میندهد آن آه به صدق کز قلندر خیزد در صومعه هیچ کس نشان میندهد

گر زهد کنی سوز وگدازت ببرد عُجْب آورد و شوق ونیازت ببرد زنهار به گرد من مگرد ای زاهد کاین رندِ قلندر از نمازت ببرد

خواهی که ز خود به رایگان باز رهی فانی شوی و به یک زمان باز رهی یک لحظه به بازارِ قلندر بگذر تا از بد و نیک دو جهان باز ر…

خون شد جگرم بیار جام ای ساقی کاین کار جهان دم است و دام ای ساقی می ده که گذشت عمر و بگذاشته گیر روزی دو سه نیز والسلام ا…

از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی جوشیده چو گشت شد مباح ای ساقی مستی و مُقامری بسی بهتر از آنک بر روی و ریا کنی صلاح ای ساق…

۲/۸