باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۷۷

شعر

فهرست اشعار

گر سبز خطی است، گوشهای خالی گیر بر مفرش سبزه، رو، کَمِ قالی گیر اندیشهٔ حال زیر خاکت تا کی عمر تو چو باد میرود حالی گیر

بر آب روان و سبزه ای شمع طراز می در ده و توبه بشکن و چنگ بساز خوش باش که نعره میزند آب روان میگوید: رفتم که دگر نایم باز

مهتاب به نور دامن شب بشکافت میخور که دمی خوشتر ازین نتوان یافت خوش باش و بیندیش که مهتاب بسی خوش بر سر خاک یک به یک خواه…

چون عهده نمیکند کسی فردا را یک امشب خوش کن دلِ پر سودا را مینوش به نور ماه ای ماه که ماه بسیار بتابد که نیابد ما را

ای دل چو درین راه خطرناک شوی از کار زمین و آسمان پاک شوی مهتاب بتافت، آسمان سیر ببین! زان پیش که در زیر زمین خاک شوی

بر روی گل از ابر گلاب است هنوز در طبع دلم میل شراب است هنوز در خواب مشو چه جای خواب است هنوز جانا! می ده که ماهتاب است ه…

دل گرچه ز عمر پیش خوردی دارد می ده که دلم هنوز گردی دارد بر زردی آفتاب دَر دِه می سرخ کاین زردی آفتاب دردی دارد

روزی که بود روز هلاک من و تو از تن برهد روانِ پاک من و تو ای بس که نباشیم وزین طاق کبود مه میتابد بر سر خاک من و تو

ساقی به صبوحی می ناب اندر ده مستان شبانه را شراب اندر ده مستیم و خراب در خرابات فنا آوازه به عالم خراب اندر ده

مائیم به عقل ناصواب افتاده دل از شر و شور در شراب افتاده آزاد ز ننگ و نام سر بر خشتی در کنج خرابات خراب افتاده

۵/۸