باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۰۰

شعر

فهرست اشعار

تا چند ازین نقش برآورده که هست تا کی ز طلسم زنده و مرده که هست گر برخیزد ز پیش این پرده که هست ناکرده شود به حکم هر کرده…

آنجا که زمین را فلکی بینی تو بسیار زمان چو اندکی بینی تو هرگاه که این دایره از دور استاد حالی ازل و ابد یکی بینی تو

هر جان که ز حکم مرکز دوران رفت مستقبل و حال و ماضیش یکسان رفت ما را ازل و ابد یکیست ای درویش! ما خود چو نیامدیم چون بتوا…

آن سالک گرم روْ که در شیب و فراز چون شمع فرو گداخت در سوز و گداز کلّی دلش از عالم جزوی بگرفت یک نعره زد و به عالم کل شد …

هان ای دل بیخبر! کجاییم بیا از یکدیگر چرا جداییم بیا بنگر تو که هر ذرّه که در عالم هست فریاد همی زند که ماییم بیا

دل را نه ز آدم و نه حواست نسب جان را نه زمین نه آسمان است طلب نه زَهره که باد بگذرانم بر لب نه صبر که تن زنم، زهی کار عج…

عشق آمد و نام کفر و ایمان نگذاشت هر پنداری که بود پنهان نگذاشت چون درنگریست پردهٔ غیب بدید یک ذرّه خیالِ غیر در جان نگذا…

در عشق نماند عقل و تمییز که بود کلی دل و جان بسوخت آن نیز که بود چون پرتو آفتاب از پرده بتافت ناپیدا شد چو ذرّه هر چیز ک…

آن دل که ز شوق نور اکبر میتافت وز حق طلبی چو شمع انور میتافت چون نیک نگاه کرد یک حضرت دید کز هر چیزی به نوع دیگر میتافت

از بس که بدیدم ز تو اسرار عجب خون گشت دلم از چو تو دلدار عجب بس کز همه عالمت بجستم شب و روز تو خود همه عالمی زهی کار عجب…

۹/۱۰