باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
آن بحر که موجش گهر انداز آید در سینهٔ عاشقان به صد ناز آید یک بار درآمد و مرا بیخود کرد این بار گمم کند اگر باز آید
شمارهٔ ۳۲
چندان که تو این بحر گهر خواهی دید بر دیده و دیده دیده ور خواهی دید بحری است که هر باطن هر قطره از او آرامگهِ کسی دگر خوا…
شمارهٔ ۳۳
هر جان که به بحر رهنمون آید زود بیرون رود از خویش و درون آید زود یک ذرّه شود دو کون در دیدهٔ او و آن ذرّه ز ذرّگی برون …
شمارهٔ ۳۴
معنی چو ز کل به جزو بیرون آید هر جزوی از آن جزو دگرگون آید تا کی گویی: «جزو ز کل آید» «چون» نتوان گفت، از آن که بیچون آی…
شمارهٔ ۳۵
آن نور که بیرون و درون میتابد چون است چه دانی تو که چون میتابد گویی تو ز زیر صد هزاران پرده چیزی به یگانگی برون میتابد
شمارهٔ ۳۶
این عین مکان همان مکان است که بود وین عین زمان همان زمان است که بود صد جامه اگر به ذرهای در پوشند انگشت بر او نه که همان…
شمارهٔ ۳۷
سریست برون زین همه اسرار که هست نوریست جدا زین همه انوار که هست خرسند مشو به هیچ کاری و بدانک کاریست ورای این همه کار که…
شمارهٔ ۳۸
در دریایی که نه سر و نه پا داشت هر قطره از او تشنگییی پیدا داشت هر قطره اگر چه جای در دریا داشت اما هر یک هزار استسقا دا…
شمارهٔ ۳۹
کس نیست که دریا همه او را افتاد یا جنگ و مدارا همه او را افتاد با این همه هر ذرّه همی پندارد کاین کار به تنها همه او را …
شمارهٔ ۴۰
هر چیز که آن ز نیستی در پیوست هستند همه از می این واقعه مست یک ذرّه اگر ز پرده بیرون آید شهرآرایی کنند هر ذرّه که هست