باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
بحری که در او دو کون ناپیدا بود او بود و جز او نمایش سودا بود آن قطره که در جستن آن دریا بود چون آنجا شد خود همه عمر آنج…
شمارهٔ ۲۲
هر دل که درین دایرهٔ بی سر و پاست در دریاست او ولیک در وی دریاست هر لحظه هزار موج خیزد زین بحر کار آن دارد که بحر بنشیند…
شمارهٔ ۲۳
هر جان که به بحر رهنمون اندوزد بیرون رود از خویش درون اندوزد یک ذرّه شود دو کون در دیدهٔ او وان ذرّه ز ذرّگی برون اندوزد
شمارهٔ ۲۴
تا نفس پرستی تو را غم بیش است ور دل داری ملک تو هر دم بیش است چه جای دو عالم است کانجا که دل است هر ذرّه ز صد هزار عالم …
شمارهٔ ۲۵
هر دل که به بحرِ بینشانی افتاد در روغنِ مغزِ زندگانی افتاد زان کون که جای غایبان بود گذشت در عینِ حضورِ جاودانی افتاد
شمارهٔ ۲۶
آن کل که بدو جنبش اجزا دیدم در هر جزوش دو کون پیدا دیدم چون دریایی بی سر و بی پا دیدم چندان که برفتم همه دریا دیدم
شمارهٔ ۲۷
مرغی که بدید از می این دریا دُرد عمری جان کند و ره سوی دریا بُرد گفت: «اینهمه آب را به تنها بخورم» یک قطره بدو رسید و در…
شمارهٔ ۲۸
هر جان که بجان نیست گرفتار او را با آن دل خفته کی بود کار او را در هر جایی که جای گیرد آن بحر حالی بکُشد به تشنگی زار او…
شمارهٔ ۲۹
صد قطره که یک آب نماید جمله چون روی به اصحاب نماید جمله هر بیداری که در همه عالم هست در پرتو او خواب نماید جمله
شمارهٔ ۳۰
گه جان، دل خویش، غرق خون مانده دید گه سرگردان و سرنگون مانده دید در دریایی که خویش گم باید کرد چندان که درون رفت برون ما…