باب بیست و ششم: در صفت گریستن
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
دل را که شد از یک نظر دیده خراب بنگر که چگونه باز شد رشته ز تاب از مال جهان مرا چو چشمی و دلی است آن بر سر آتش است و این…
شمارهٔ ۴۲
اول دل من، عشق رخت در جان داشت چون پیدا شد مینتوان پنهان داشت آن رفت که در دیده همی گشتم اشک کامروز به زور باز مینتوان د…
شمارهٔ ۴۳
گر دل نه چنین عاشق شیدا بودی از عشق تو یک لحظه شکیبا بودی ای کاش هر آن اشک که در فرقت تو، من میریزم، هزار دریا بودی
شمارهٔ ۴۴
خونی که من از دیده به در میریزم هردم به مصیبتی دگر میریزم تا عشق رخ توام گریبان بگرفت دامن دامن، خون جگر میریزم
شمارهٔ ۴۵
آن دل که دمی بی تو سر جانش نبود جان در سر تو کرد و پشیمانش نبود در ماتم درد تو بسی خون بگریست هم درد تواش بکشت و درمانش …
شمارهٔ ۴۶
گرچه غمم از گریستن بیرونست هر روز مرا گریستن افزونست ای ساقی جان فروز! در ده جامی تا سیر بگریم که دلم پرخونست
شمارهٔ ۴۷
چون با غم تو دل مرا تاب نماند در دیدهٔ خون فشان من خواب نماند ای ساقی دُردِ دَرد برجانم ریز تا خون گریم که در جگر آب نما…