غزلیات
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۲۱
آیینهٔ تو سیاه روی است او را چه خبر که ماهروی است آن آینه میزدای پیوست کورا گه پشت و گاه روی است آن پشت ز عشق روی گردا…
غزل شمارهٔ ۱۲۲
زهی زیبا جمالی این چه روی است زهی مشکین کمندی این چه موی است ز عشق روی و موی تو به یکبار همه کون مکان پر گفت و گوی است ا…
غزل شمارهٔ ۱۲۳
هر دیده که بر تو یک نظر داشت از عمر تمام بهره برداشت سرمایهٔ عمر دیدن توست وان دید تو را که یک نظر داشت کور است کسی که ه…
غزل شمارهٔ ۱۲۴
تاب روی تو آفتاب نداشت بوی زلف تو مشک ناب نداشت خازن خلد هشت خلد بگشت در خور جام تو شراب نداشت ذرهای پیش لعل سیرابت چشم…
غزل شمارهٔ ۱۲۵
درد دل من از حد و اندازه درگذشت از بس که اشک ریختم آبم ز سر گذشت پایم ز دست واقعه در قیر غم گرفت کارم ز جور حادثه از دست…
غزل شمارهٔ ۱۲۶
در عشق تو عقل سرنگون گشت جان نیز خلاصهٔ جنون گشت خود حال دلم چگونه گویم کان کار به جان رسیده چون گشت بر خاک درت به زاری …
غزل شمارهٔ ۱۲۷
ای دلم مست چشمهٔ نوشت در خطم از خطِ سیهپوشت باد سرسبزی خطت که به لطف سر برون زد ز چشمهٔ نوشت حلقه در گوش کرد خلقی را حل…
غزل شمارهٔ ۱۲۸
تا دل من راه جانان بازیافت گوهری در پردهٔ جان بازیافت دل که ره میجست در وادی عشق خویش را گم کرد ره زان بازیافت هر که از…
غزل شمارهٔ ۱۲۹
تا گل از ابر آب حیوان یافت گرد خود صد هزار دستان یافت زره ابر گشت پیکان باز جوشن آب زخم پیکان یافت گل خندان چو برفکند نق…
غزل شمارهٔ ۱۳۰
تا دل ز کمال تو نشان یافت جان عشق تو در میان جان یافت پروانهٔ شمع عشق شد جان چون سوخته شد ز تو نشان یافت جان بود نگین عش…