غزلیات
از مجموعه اشعار اسیری لاهیجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
با درد عشق جانان درمان چه کار دارد با بی سران سودا سامان چه کار دارد گر آشنای عشقی بیگانه از خرد شو در بزم اهل دانش نادا…
شمارهٔ ۱۷۲
از شاهد و می گر خبری هست بگوئید چون باده پرستی هنری هست بگوئید در کوی خرابات فنا سالک ره را جز عشق اگر راهبری هست بگوئید…
شمارهٔ ۱۷۳
دوشم از میخانه پیر میکده آواز داد گفت ای طالب درآ، تا بهره یابی از رشاد زانکه اینجا خانه عیش است و جای وحدتست باده و ساق…
شمارهٔ ۱۷۴
زان پیشتر که دور جهان را مدار بود از شوق روی دوست دلم بیقرار بود هرگز نگشت جان من از وصل ناامید چون لطف دوست در حق من بی…
شمارهٔ ۱۷۵
از قید غم جهان شد آزاد هر کو دل و جان بعشق او داد برجان خراب عشق بازان تا چند کند جفا و بیداد شد نوبت وصل و هجر بگذشت وا…
شمارهٔ ۱۷۶
ساقی چه شد که جمله جهان می پرست شد این خود چه باده بود که ذرات مست شد این روچه روی بود که یک جلوه چونکه کرد عالم که نیست…
شمارهٔ ۱۷۷
جانم اسیر دام سر زلف یار شد دل در هوای حسن رخش بیقرار شد جانها معطرست و دو عالم پر از نسیم تا زلف عنبرین برخت مشکبار شد …
شمارهٔ ۱۷۸
بیا که یار ز رخسار پرده را بگشود بیا که هر چه نهان بود آشکار نمود بیا که مجلس ما بزمگاه مستانست بیاکه ساقی و جام است و ب…
شمارهٔ ۱۷۹
دل ما وایه روی تو دارد بجان سودای هر موی تو دارد جمال روی تو بیند ز هر رو دل عارف که رو سوی تو دارد دل ما میل حسن خوب رو…
شمارهٔ ۱۸۰
ره روانی که راه حق پویند از خدا جز خدا نمی جویند واله آن جمال و رخسارند عاشق حسن آن پری رویند صورت او بدیده بنگارند نقش …