غزلها
از مجموعه اشعار عارف قزوینی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱ - صدای نالهٔ مظلوم
تو دادگر شو اگر رحم دادگر نکند بکن هر آنچه دلت خواست او اگر نکند صدای نالهٔ مظلوم در دلِ ظالم به سنگِ خاره کند گر اثر اث…
شمارهٔ ۷۲ - خانهبهدوش
دوش تحتالحنک انداخته زاهد بر دوش همچو افعیزده میپیچم از اندیشهٔ دوش خانهاش کاش عزاخانه شود ز آنکه نهاد: پا به هر خان…
شمارهٔ ۷۳ - مژده و نیشتر غزل ذوقی
نمود با مژه کاری که نیشتر نکند به دل بگو که از این غمزه بیشتر نکند خدنگِ غمزهٔ کاریت با دلم آن کرد که هیچوقت توانگر به ک…
شمارهٔ ۷۴ - بار فلک
غم هجر تو نیمهجانم کرد کرد کاری که ناتوانم کرد زیر بار فلک نرفتم لیک بار عشق تو چون کمانم کرد ضعف چون آه سینهٔ مظلوم دگ…
شمارهٔ ۷۵
ز طفلی آنچه به من یاد داد استادم به غیر عشق برفت آنچه بود از یادم بکند سیل غم عشق بیخ و بنیانم به باد رفت ز بیداد هجر بن…
شمارهٔ ۷۶ - باز یاد از کلنل محمد تقی خان
برای اینکه مگر از تو دل نشان گیرد ز هر کنار گریبان این و آن گیرد اگرچه راه به سوی تو کاروان را نیست دل از هوس چو جرس راه…
شمارهٔ ۷۷ - غزل جمهوری: غزل اول ماهور
به مردم این همه بیداد شد ز مرکز داد زدیم تیشه بر این ریشه هرچه بادا باد ازین اساس غلط این بنای پایه بر آب نتیجه نیست به …
شمارهٔ ۷۸ - غزل جمهوری: غزل دوم بیات ترک
سوی بلبل دَمِ گل بادِ صبا خواهد برد خبرِ مَقدَمِ گل تا همهجا خواهد برد مژده ده مژدهٔ جمهوریِ ما تا همهجای هاتِفِ غیب ب…
شمارهٔ ۷۹ - دوخا محمد و عارف
ابرویش تا رقمِ قتلِ من امضا میکرد مژه این حکم برون نامده اجرا میکرد به چه حالی که دلِ سنگ به حالم میسوخت چشمِ خونریز …
شمارهٔ ۸۰ - نمونهای از غزلیات عارف شادروان
زان سبو دوش که در میکده ساقی بر دوش داشت جامی زدم، امشب خوشم از نشئهٔ دوش از بناگوش تو با برگ گلم حرفی رفت که خود آن حرف…