غزل‌ها
از مجموعه اشعار عارف قزوینی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - خیال عشق
خیال عشق تو از سر به در نمی‌آید ز من علاج به جز ترک سر نمی‌آید الهی آنکه نبودی نهال قد بتان که جز جفا ثمر از این شجر نمی…
شمارهٔ ۳۲ - دل خوار کرد
دل خوار کرد در بر هر خار و خس مرا نگذاردم به حال خود این بوالهوس مرا از بس که غم کشیده مرا سر به زیر پر خوش‌تر ز عالمی ش…
شمارهٔ ۳۳ - حال دل
حال دل با تو مرا اشک بصر می‌گوید راز پنهان من از خانه به در می‌گوید سر زد از کوه مرا ناله ولی در گوشش گویی آهسته سخن لال…
شمارهٔ ۳۴ - زاهد و باده
گذشت زاهد و لب تر ز دور باده نکرد ببین چه دور خوشی دید و استفاده نکرد به عمد داد سر زلف خود به دست صبا چه‌ها که با من هس…
شمارهٔ ۳۵ - گدای عشق
گدای عشقم و سلطان حسن شاه من است به حسن نیت عشقم خدا گواه من است خیال روی تو در هر کجا که خیمه زند ز بی‌قراری‌ام آنجا قر…
شمارهٔ ۳۶ - یاد وطن
هر وقت ز آشیانهٔ خود یاد می‌کنم نفرین به خانوادهٔ صیاد می‌کنم یا در غمِ اسارت جان می‌دهم به باد یا جانِ خویش از قفس آزاد…
شمارهٔ ۳۷ - پارتی زلف!
پارتی زلف تو از بس که ز دل‌ها دارد روز و شب بی‌سببی عربده با ما دارد کاش کابینه زلفت شود از شانه پریش کو پریشانی ما جمله…
شمارهٔ ۳۸ - خیانت وطن
دوباره فتنه چشم تو فتنه برپا کرد دلم ز شهر چو دیوانه رو به صحرا کرد خدا خراب کند آن کسی که مملکتی برای منفعت خویش خوان ی…
شمارهٔ ۳۹ - زاهدان ریایی واعظان دروغی!
واعظا گمان کردی داد معرفت دادی گر مقابل عارف ایستادی استادی پار در سر منبر داده حکم تکفیرم شکر می‌کنم کامروز زان بزرگی ا…
شمارهٔ ۴۰ - بیداری دشمن غفلت دوست
ز خواب غفلت، هر دیده‌ای که بیدار است بدین گناه اگر کور شد سزاوار است! زده است یکسره خود را به راه بد مستی قسم به چشم تو …