رباعیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۳۳۱
چون پای همی تحفه برد هر جایم وز پای به پای آمدنی میآیم دستم شکند فلک من این را شایم آری چو گزیز نیست باری پایم
رباعی شمارهٔ ۳۳۲
ای عشق در آفاق بسی تاختیم تا از دل و دلدار برانداختیم آخر حق صحبتی که با تست مرا بشناس و همان گیر که نشناختیم
رباعی شمارهٔ ۳۳۳
دی یک دو قدح شراب صافی خوردیم با همنفسی شبی به روز آوردیم امروز چنان شد که به ناچار دو دست در گردن درد و رنج و هجران کرد…
رباعی شمارهٔ ۳۳۴
سبحانالله غمی به پایان نبریم الا که ازو در دگری مینگریم آن شد که ستاره میشمردیم به روز اکنون همه روز و شب نفس میشمری…
رباعی شمارهٔ ۳۳۵
با گل گفتم چون به چمن برگذریم چون از همه باغ آرزوی تو بریم گل گفت مرا چو نیک درمینگریم از روی بقا برابر یکدگریم
رباعی شمارهٔ ۳۳۶
اندیشهٔ انتقام چون جزم کنیم قهر همه دشمنان به یک عزم کنیم با چرخ چو با آتسز اگر رزم کنیم گردن به سم اسب چو خوارزم کنیم
رباعی شمارهٔ ۳۳۷
ای دل چو غم نوت دهد چرخ کهن چون کار ندیدگان مشو بیسر و بن یا عشوهٔ کودکانه میخر به سخن یا تن زن و عاقلانه صبری میکن
رباعی شمارهٔ ۳۳۸
ماییم و صراحی و شراب روشن مرغی دو و نان چند و زیشان دو سه تن وز میوه و ریحان قدری سیب و سمن برخیز و بیا چنانک دی نزد تو …
رباعی شمارهٔ ۳۳۹
باغیست چو نوبهار از رنگ خزان عیشی که به عمرها توان گفت از آن یاران همه انگشت زنان گرد رزان من در غم تو نشسته انگشتگزان
رباعی شمارهٔ ۳۴۰
ای دل مگذار عمر چون بیخبران ایمن منشین ز روزگار گذران تو طاق نهای با تو همان خواهد کرد ایام که کرد و میکند با دگران