پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۳۳۱

از انوری ابیوردی در دیوان اشعار - رباعیات

چون پای همی تحفه برد هر جایم
وز پای به پای آمدنی می‌آیم
دستم شکند فلک من این را شایم
آری چو گزیز نیست باری پایم
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید