مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱ - مطایبه
آن بزرگانی که در خاک خراسان خفتهاند این در معنی که خواهم گفت ایشان سفتهاند عاقلان با تجارب عالمان ذوفنون دوستی با غزنو…
شمارهٔ ۲۰۲
ایمنی را و تندرستی را آدمی شکر کرد نتواند در جهان این دو نعمت است بزرگ داند آن کس که نیک و بد داند
شمارهٔ ۲۰۳ - در التماس برات انعام گوید که خبر آن بدو رسید و برات نرسیده بود
ای خداوندی که بر درگاه جاهت بندهوار چرخ و انجم سالها اجری و راتب خوردهاند بنده را فخرالزمان اسحق و چندین کس جز او تازه…
شمارهٔ ۲۰۴ - در عارضهٔ خاتون عصمةالدین رضیةالملوک
گر خداوند عصمةالدین را عارضه رنجه داشت روزی چند آن بدان از بد ستارهٔ نحس یا جفای سپهر بد پیوند دولتی داشت بس به غایت تیز…
شمارهٔ ۲۰۵ - در هجای بخیلی گفته
ممسکی جست مر مرا در بلخ که همه شهر اندر آن بندند تا ببینند خواجه کجاست کس ندیدست و جمله خرسندند من ندیدم ولیک تا نه چرا …
شمارهٔ ۲۰۶ - در تقصیر ملاقات یاران به یکدیگر گوید
کهتر و مهتر و وضیع و شریف همه سرگشتهاند و رنجورند دوستان گر به دوستان نرسند اندرین روزگار معذورند
شمارهٔ ۲۰۷ - شراب خواهد
سرورا از می سخاوت تو عالمی شاد و خرم و مستند هرکه هستند در نشیمن خاک همه بر بوی جود تو هستند بنده با شاهدی و مطربکی این …
شمارهٔ ۲۰۸ - لغز
یکی و پنج و سی وز بیست نیمی وگر قدرت بود فرسنگکی چند چو زین بگذشت و ما و مطرب و می گناه از بنده و عفو از خداوند
شمارهٔ ۲۰۹ - در مدیح
صاحبا دین و ملک بیتو مباد کز جهان کار این و آن دارند زانکه این دو ودیعتند که خلق از خدای و خدایگان دارند ملک و دین را ز…
شمارهٔ ۲۱۰
دوستی در سمر کتابی داشت یک دو صفحه به پیش من برخواند که فلان شخص در فلان تاریخ به یکی بیت بدرهای بفشاند وان دگر پادشه ب…