مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱ - در طلب کاغذ گوید
ای خداوندی که درمعراج قدر و منزلت تا به جایی همتت برشد که فکرت بر نشد خاکپای تست آنکش کیمیا داند خرد بر مسی هرگز فکندش …
شمارهٔ ۱۹۲ - در علو همت خود گوید
من واین نفس که با قحبهٔ رعنای جهان چون خسان عشق نبازم نه به سهو و نه بعمد قدرت دادن اگر نیست مرا باکی نیست همت ناستدن هس…
شمارهٔ ۱۹۳ - قاضی حمیدالدین از انوری سوئال کند
اوحدالدین که در سؤال و جواب بدهد داد علم و بستاند به بزرگی جواب این فتوی بکند چون به فضل برخواند آنکه داند که حال عالم چ…
شمارهٔ ۱۹۴ - انوری در جواب قاضی گوید
افتخار جهان حمیدالدین که خرد مدح تو همی خواند دانکه از هیچ روی نتوان گفت که نداند همی و نتواند ماند یک چیز آنکه خود نکند…
شمارهٔ ۱۹۵ - سلطان سنجر انوری را به مجلس خود خوانده بود در شکر آن گفته
انوری را خدایگان جهان پیش خود خواند و دست داد و نشاند باده فرمود و شعر خواست ازو واندر آن سحر کرد و در افشاند چون به مست…
شمارهٔ ۱۹۶ - مدح شهابالدین ابوالفتح کند و اجازهٔ دخول به مجلس او خواهد
ای آنکه لقب تاش ثاقب تو هر شب ز فلک اهرمن رماند موئمن به زبان بر پس اذاجاء نام پسر و کنیت تو خواند خورشید جهان را به هر …
شمارهٔ ۱۹۷ - در تقاضای راتبه
خداوندا تو میدانی که بنده نیارد هیچ زحمت تا تواند ولیکن چون به چیزی حاجت افتد ز گیتی مرجع دیگر نداند نیابد همتش از نفس …
شمارهٔ ۱۹۸ - مدح قاضی حمیدالدین
با جلال تو ای حمیدالدین رونق ماه و آفتاب نماند طلعت فضل و چهرهٔ دانش از ضمیر تو در نقاب نماند بیتو ما را به حق نعمت تو …
شمارهٔ ۱۹۹
بسا سخن که مرا بود وان نگفته بماند ز من نخواست کس آنرا و آن نهفته بماند سخن که گفته بود همچو در سفته بود مرا رواست گر ای…
شمارهٔ ۲۰۰ - شکایت از دهر
جفای گنبد گردان به پایهای برسید کز آن فرازتر اندر ضمیر پایه نماند خرد چو مورچه در تشت حیرتست ازآنک مدبران را تدبیر تشت …