شمارهٔ ۲۷۳

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آن تنگ دهن که غنچه حیرانش شد

در باغ سخن ز لعل خندانش شد

بگشود دهان باز و زدندش بدهان

چندانکه پر از خون لب و دندانش شد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۷۲

بعدیشمارهٔ ۲۷۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید