شمارهٔ ۲۷۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

عشقت که زغم رشته جانم گسلد

هرگز نفسی بحال خویشم نهلد

هر چند که سر بسر جهان خار غمست

خاری ندمد که در دل من نخلد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۷۱

بعدیشمارهٔ ۲۷۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید