شمارهٔ ۱۸۷

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

عیش و طرب جهان فانی همه هیچ

وین گفت و شنید و نکته دانی همه هیچ

گیرم که هزار سال مانی بمراد

یکروز که نامراد مانی همه هیچ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۸۶

بعدیشمارهٔ ۱۸۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید