شمارهٔ ۱۸۶

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچ

ور خار و گلی چو در گذشتی همه هیچ

گر ساده دلی ورت هزاران نقشست

در بحر فنا چو غرقه گشتی همه هیچ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۸۵

بعدیشمارهٔ ۱۸۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید