غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۰۱
خوش آنک مست شوی تا بهانه برخیزد تو باشی و من و شرم از میانه برخیزد مکن زخواب دو نرگس چو بوسه دزدم وگر نه فتنه یی از هر ک…
شمارهٔ ۸۰۲
این جوانمردی که پیر میفروشان میکند خرقه پوشانرا مرید درد نوشان میکند هیچ میدانی که آسوده است در بازار عمر آنکه نقد وقت ص…
شمارهٔ ۸۰۳
هرکه را از چشم تر اشکی به دامن میچکد قطره خونی است گویی کز دل من میچکد تا به سوزن دوستی میدوزم یک چاک دل صدهزاران قطر…
شمارهٔ ۸۰۴
تا کام ماه یکشب از دیدنش برآمد بسیار شب چو دزدان از روزنش برآمد در دشت از آن غزالان گردند گرد مجنون کز خون دل ریاحین پیر…
شمارهٔ ۸۰۵
اگر آن پری بعاشق نظر از وصال دارد ز کرشمه اش که داند که چه در خیال دارد دل تیره بخت مارا چه سعادتی ازین به که ز ما برید …
شمارهٔ ۸۰۶
به تاج عشق سر آدمی عزیز بود اگرنه عشق بود آدمی چه چیز بود تمیز خدمت اصحاب دل سگ آدم کرد سگ است بهتر از آن کس که بی تمیز …
شمارهٔ ۸۰۷
یارم وداع کرد و ز آغوش میرود نام وداع می برم و هوش میرود زان خون دل ز دیده روانست کز نظر آن نورسیده سرو قباپوش میرود دوش…
شمارهٔ ۸۰۸
کمال صنع الهی در آن جمال بود که حسن و خال و خطش جمله بر کمال بود کرا مجال چو پروانه وصل آن شمع است وگر مجال بود بودنش مح…
شمارهٔ ۸۰۹
گر میل تو جان سوزس عشاق نمی بود جان همه عالم بتو مشتاق نمی بود بر آینه رویان نظرت گر نفتادی یکصورت مطبوع در آفاق نمی بود…
شمارهٔ ۸۱۰
ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود عمر هم خوش نبود گرنه بدلخواه رود سوختم در ره خوبان ز پریشانی دل چو پریشان نشود دل ک…