غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۰۱
چه عیب ار خون بگریم چون مرا رندی ز کوی خود دلم خونست ازین درد و نمی‌آرم به روی خود چو راز خود گشایم با تو چندان گریه زور…
شمارهٔ ۷۰۲
ناقه لیلی که سر در کوه و هامون می‌کند در بن هر خار جستجوی مجنون می‌کند گوش بر افسانه من خلق را دفع ملال این حکایت‌ها که …
شمارهٔ ۷۰۳
خاک ره خواست سرم یار و چنان خواهد بود هرچه او بر سر ما خواست همان خواهد بود جان من رفتی و چون صورت بیجان برهت چشم من تا …
شمارهٔ ۷۰۴
بذات حق که مرا تا وجود خواهد بود سرم بپای بتان در سجود خواهد بود تو گر زمهر پشیمان شدی مرا باری همان محبت دیرین که بود خ…
شمارهٔ ۷۰۵
چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کند نم کشید از خون ما کس تکیه بر آن چون کند؟ سر فرو بر در می و رندی که از مکر جهان در زمی…
شمارهٔ ۷۰۶
لیلی نبودش این نمک شیرین چنین زیبا نشد خواه از عرب خواه از عجم چون او کسی پیدا نشد تا وحشت مردم بود الفت نگیرد آن پری دی…
شمارهٔ ۷۰۷
در لعل لبش چاشنی خنده ببینید در آب حیات آتش سوزنده به بینید نظاره کنید آینه طلعت او را تا صورت حال من درمانده به بینید خ…
شمارهٔ ۷۰۸
یار از سر کوچه چو مه برآمد هر گوشه هزار وه برآمد برخاست قیامتی که در صبح ماه شب چارده برآمد سرمست به خانقه گذر کرد فریاد…
شمارهٔ ۷۰۹
از سایه خود میرمد دل کز رقیب آزرده شد سگ داند از پی سایه را صیدی که پیکان خورده شد گر کوه بشکافد جگر صاحب نظر یابد ز لعل…
شمارهٔ ۷۱۰
تا تورا آرزوی همنفسی با من شد هر کجا همنفسی بود بمن دشمن شد در علاج دل بیمار که چونشمع بسوخت سعی بسیار نمودیم و دوا کشتن…