غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۵۱
تا عشق از آن ما شد بخت از جهان بر افتاد تا ملک حسن از او شد مهر از میان بر افتاد حسنش که بود پنهان برقع فکند ناگه شور از…
شمارهٔ ۶۵۲
صید دست آموزم و قدرم نمیدانی چه سود میزنی سنگم چه بگریزم پشیمانی چه سود اینزمان آیینه بی گر دست بنما روی دل ورنه آنروزی …
شمارهٔ ۶۵۳
غم و فرح بمن می پرست میگذرد که در دو صاف جهان هر چه هست می گذرد نه آنچنان گذرد عیش ما که میخواهیم ولی بهمت رندان مست می …
شمارهٔ ۶۵۴
کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند می طرب چه خورد گشت باغ را چکند کجا فراغ بود بی رخ تو عاشق را وگر فراغ بود هم فراغ را چک…
شمارهٔ ۶۵۵
نیشکر قامت من آنکه دل من دارد سبز تلخی است که شیرینی ازو می بارد تا چه برمیدهد آخر غم آن سرو که دل روزگاری است که این تخ…
شمارهٔ ۶۵۶
گویند که با غیری وین گرچه یقین باشد میدانم و میگویم شاید نه چنین باشد در پای تو از بختم امید بود مردن این غایت امید است …
شمارهٔ ۶۵۷
مرا صد خار از آن نوگل اگر در دل درون آید اگر خاری رود بیرون ز چشم من برون آید بزهر چشم و خون دل بما جامی دهد ساقی چه شاد…
شمارهٔ ۶۵۸
با همه شاد و ملول از من بیچاره شود بیم آنست کزین غصه دلم پاره شود آنکه ناشسته لب از شیر چنین میکشدم وای بر جان من آنروز …
شمارهٔ ۶۵۹
هرکه مفلس گشت رسوای خلایق میشود آه از آن رسوایی دیگر که عاشق میشود در زبان و دل خلافی نیست عاشق را چو شمع عشق چون آمد …
شمارهٔ ۶۶۰
اگر از غم تو صد جان به یکی نفس برآید نفسی نه از دهانت بمراد کس برآید توبکاکل پریشان نرسی ز هیچ راهی که هزار دود آهت نه پ…