غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۳۱
صیدِ آن شوخم که هرگه بزم عشرت مینهد زلف بر رخ میگشاید دام صحبت مینهد آفتاب من که میل کس ندارد ذرهای گرم مهری گر نمای…
شمارهٔ ۵۳۲
سر به جای پای در میخانه میباید نهاد جای مردان را قدم مردانه میباید نهاد گر خراباتی و مستی جامهٔ رندی بپوش ورنه این زهد…
شمارهٔ ۵۳۳
نصیب کوهکن از وصل دوست چون باشد که سنگ تفرقه اش کوه بیستون باشد ننالم از تو گرم جای لطف قهر کنی که بر من این ستم از بخت …
شمارهٔ ۵۳۴
بعد مرگم زاغ چون هر پاره جایی افکند دیده ام باشد بکوی دلربایی افکند چشم آن دارد که لافد با دو چشم آن غزال لیک می ترسم که…
شمارهٔ ۵۳۵
چون گل روی تو را آتش می تاب دهد عارض پر عرقت چشم مرا آب دهد سوی مسجد مرو ای قبله من ورنه امام رو بسوی تو کند پشت به محرا…
شمارهٔ ۵۳۶
مرا حیات ابد از لبت هوس باشد که می گر آب حیات است یک نفس باشد بزیر تیغ تو ای شوخ در صف عشاق کسی که پیش نیامد همیشه پس با…
شمارهٔ ۵۳۷
شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟ حالتی هست جز از حسن که مجنون داند آنچه در جان خراب و دل پرخون من است هم مگر جان خراب و د…
شمارهٔ ۵۳۸
خط دمید از رخ او کار بلا بالا شد یارب این فتنه پنهان ز کجا پیدا شد وه که دی غمزه زنان شوخ کمان ابروی من نگهی کرد که مرغ …
شمارهٔ ۵۳۹
کی بمن وصل چنین غایه مویی برسد راضیم گر بمن سوخته بویی برسد گر دمی نیز شوی رام من ای طرفه غزال تا هماندم به رهی بیهده گو…
شمارهٔ ۵۴۰
چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل میکند از جمال گل قیاس حال بلبل میکند هر کرا چون کوهکن بار غم از شیرینلبی است لاجرم گر کوه…