غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
هفتاد سال شد که دل من در آتش است می سوزد و هنوز بدین سوختن خوش است عیبم مکن که رفت ز دستم عنان دل من پیر و ناتوان و هوس …
شمارهٔ ۱۴۲
شمع من، هرکس که پیشت جان نسوزد مرد نیست عشق و سرمستی با اشک گرم و آه سرد نیست لذت عاشق نه از مستی و میخواری بود تشنه دید…
شمارهٔ ۱۴۳
در کوی تو از دست رقیبان گذرم نیست ورهم گذرم هست مجال نظرم نیست گر تیغ رسد بر سرم از عشق ننالم من عاشق و رندم ز سر خود خب…
شمارهٔ ۱۴۴
نمود چاک گریبان تنت که نسترن است تو یوسفی و گواه تو چاک پیرهن است حریف شاهد و ساقی کجا بود زاهد میان خضر و مسیحا نه جای …
شمارهٔ ۱۴۵
در کوی تو خون دل ما پاک فرو رفت بس خون شهیدان که درین خاک فرو رفت با خون جگر سرزند از دیده چو مژگان خاری که مرا در جگر چ…
شمارهٔ ۱۴۶
گر شد سر ما خاک ره دوست چه باک است ای خاک بر آنسر که درین راه نه خاک است از بسکه بناخن همه دم سینه خراشم هم خرقه و هم سی…
شمارهٔ ۱۴۷
تو گر خرام کنی سرو یا صنوبر چیست رخت چو جلوه کند آفتاب خاور چیست چو می خوری شود از رشک غنچه را لب خشک ز عارضت چو عرق سر …
شمارهٔ ۱۴۸
عشق جانان راحت جان من بیچاره است آتش دوزخ بهشت مرغ آتشخواره است تا گل رویش شکفت آن سرو دل با کس نماند ور کسی دارد دلی چو…
شمارهٔ ۱۴۹
گرچه لب تشنه ز غم عاشق دلسوخته است سینه چون غم به صد چاک و دهان دوخته است گرنه آن ماه جبین می طلبد دل به چراغ شمع رخساره…
شمارهٔ ۱۵۰
هرجا که بود یار و سرور است غایب مشو از وی اگرت میل حضور است زخم دل ما مرهم صبرست علاجش وین مرهم زخمی است که با درد صبور …