غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱۱
پیشت چو آب دیده خود خوار مانده ایم خواری ز پیش ماست که بسیار مانده ایم از جور سنگ فتنه رفیقان گریختند ما پا سکشته ایم حز…
شمارهٔ ۱۱۱۲
ذره خاکم و در کوی تو گر گم باشم به که یکذره غبار دل مردم باشم اینچه مستی است که چونغنچه ببوی تو مرا چاک گردد دل و در عین…
شمارهٔ ۱۱۱۳
چند این دل سودازده را پند بگویم دیوانه شدم بیهده تا چند بگویم سوگند دهندم که کنم ترک تو ای بت کفرست که ترک تو بسوگند بگو…
شمارهٔ ۱۱۱۴
بپای سرو تو افتاده ایم و مدهوشیم بیاد قد تو با سایه ات هم آغوشیم بدام کس نفتد طایر فلک هرگز تو صید ما نشوی ما بهر زه میک…
شمارهٔ ۱۱۱۵
ترک خوبان گرچه از دست ملامت میکنیم چون بهشتی صورتی دیدم قیامت میکنم ذکر دل گر میکنم بر من گمان دل مبر من حدیثی با تو از …
شمارهٔ ۱۱۱۶
خواهم غبار گردم از کوی او بر آیم ... از کوی او بر آیم در صحبت حریفان از چشم اشکبارم طوفان غم برآید چون من ز در درآیم سوز…
شمارهٔ ۱۱۱۷
اگر تو دور کنی از درم صبور شوم ولی خدا نگذارد که از تو دور شوم سرم ز سجده این در چه خوش حضوری یافت خوش آنکه خاک درت از س…
شمارهٔ ۱۱۱۸
شرگشته ام و چاره تقدیر ندارم در مانده تقدیرم و تدبیر ندارم منصور فت گر بکشندم بسردار از عشق تو جز ناله شبگیر ندارم دیوان…
شمارهٔ ۱۱۱۹
دیده دریا چو شد از گریه چه تدبیر کنم دل بطوفان نهم و چشم به تقدیر کنم پیرم و مست جوانان ز خودم شرمی باد که جوانان نکنند …
شمارهٔ ۱۱۲۰
خوش آنکه نهی پای بسر منزل خاکم آبی زنم دیده دهی بر دل خاکم شادی که برویم دگر از خاک چو سبزه گر سایه سرو تو شود مایل خاکم…