غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۹۱
چندان بر آستان خرابات سر نهم کآخر قدم بمنزل مقصود بر نهم هرگز نکردم از صف مسجد ترقیی کو راه دیر تا قدمی پیشتر نهم یاد از…
شمارهٔ ۹۹۲
هر چند که خود دل ببلای تو سپردم رحمی بکن ای ظالم بد مهر که مردم سیل ستمت عاقبت از جای مرا برد هر چند که در کوی وفا پای ف…
شمارهٔ ۹۹۳
خوش آنکه تو بازآیی و من پای تو بوسم در سجده فتم خاک قدمهای تو بوسم هر جا که تو روزی نفسی جای گرفتی آنجا روم و گریهکنان…
شمارهٔ ۹۹۴
چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم چون سگان ریش کهن را بزبان تازه کنم عشق تو (گشت) چو پروانه مرا بهر جلال نه چو بلبل ز پی …
شمارهٔ ۹۹۵
من که از دور ترا بینم و مدهوش شوم کی بود طاقت آنم که هم آغوش شوم گرچه ناز تو مرا جامه تن کرد قبا کشته ناز تو ای سرو قباپ…
شمارهٔ ۹۹۶
تا کی بغیر گویی من چشم و گوش باشم من هم زبان برآرم تا کی خموش باشم من خاک آستانم گر مدعی غلامست این خاکساریم به کان خود …
شمارهٔ ۹۹۷
دل کباب از لعل او چون از دلش بیرون کنم همچو آتشپاره یی چسبیده بر دل چون کنم ای چو جان جا کرده بر دل گر بتنگی از دلم خود …
شمارهٔ ۹۹۸
من لاف تقوی تا بکی در خرمن طاعت زنم کو برق آتش سوز من کاتش زند در خرمنم آواره چون مجنون شدم نگرفت کرد امن مرا برخار صحرا…
شمارهٔ ۹۹۹
دور از درت به تیغ نه از بهر جان شدم اندیشه از ملال تو کردم از آن شدم پایم ندید رفتن ازان در چو راندی ام گویی گداختم همه …
شمارهٔ ۱۰۰۰
تو در آتش ز تب چو نشمع و من دور از درت گردم مرا پروانه خود کن که بر گرد دسرت گردم لب از تاب تبت خشک و دو چشم از گریه گشت…