قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار - قصاید مصنوع
فهرست اشعار
بخش ۱
حمدی از حد افزون و سپاسی از قیاس بیرون سزاوار صانع بیچون که به کلک صنایع نگار بدایع آثار بر صحایف لطایف روزگار نظم قصیده…
بخش ۲
نسیم کاکل مشکین کراست چون تو نگار شمیم سنبل پرچین کجاست مشک تتار شمیم خیزد از آهو ولی نه زین خوشتر نسیم گل وزد اما چنین …
بخش ۳
هوا بسبزه گهر ریخت بلبل آب از چشم تو لاله وار نشین چشم جان پر خون دار دگر بروی خوش گل که دیده دوخته مرغ چو دیده ز آتش گل…
بخش ۴ - دایره تدویر
وصال تا بشبش بر در تو کیست مگر تنی که جز بسر سر تواند این رفتار خسارت از چه خورم هرگز این سزاست ز عقل چه خود هنر پی نشو …
بخش ۵ - دایره مرکب مدور
همه ملوک جهان بنده کرده دهرت از آن که هرگز از چو تویی کس ندیده استحقار دگر ز جود تو یابد چو عالمی شادی به مردی و به کرم …
بخش ۶ - دایره مرکب مدور
از آنکه چهره بر افروخته گلت راهست مرا فروخته رخ شمع رویت از انوار لبت چو میشکند گلشکر در آ دیگر دمی دگر بچمن مشک کن بچشم…
بخش ۷ - دایره مرکب مدور
همیشه دشمنش آنجا ز اهل نار بود از آنکه می فتد اینجا بعالم پندار سیه شدست جهان زان بخصم ملعونش که از عذاب و غمش تیره گون …
بخش ۸ - دایره مرکب مدور
دل برد از نقش سنگین خمیر مایه گرفته آفتاب از کرمت که میبرد همه خشک و تر از وی این اذخار لوای فتح تو شد چون سحاب در خدمات…
بخش ۹ - از توشیح اول ابیات این قصیده این قطعه بر می خیزد
نشان فضل بنام کسیست طغرایش که سالهای بسی دیر باد و خواهد بود همیشه خاتم اقبال و خطبه دولت بنام میرعلیشیر باد و خواهد بود…
بخش ۱۰ - از حشو مصارع اول این قصیده این قطعه بر می خیزد
کلک ملک سخن که سخیست دم توفیق همدمت بوده غیرکلکت کسی ز زلف سخن گره نظم و نثر نگشوده هیچکس بی نسیم مرحمتت گرد محنت ز چهره…