بخش ۱۰ - از حشو مصارع اول این قصیده این قطعه بر می خیزد
از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - قصاید مصنوع - قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
کلک ملک سخن که سخیست
دم توفیق همدمت بوده
غیرکلکت کسی ز زلف سخن
گره نظم و نثر نگشوده
هیچکس بی نسیم مرحمتت
گرد محنت ز چهره نزدوده
سوده شد ذره ذره چهره مهر
بسکه درخشت درگهت سوده
کعبه رحمتی و بنده تو
ره دوری به سعی پیموده
گر تو تمکین نمیکنی هیچ است
بلکه در دسریست بیهوده
گر تو تحسین کنی چنین سخنی
کس نگفتست بلکه نشنوده
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...