رباعیات طنز
از مجموعه اشعار ادیب الممالک فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
زین باده فرستادمت ای رشک پری من باخبرم بسی که که تو بی خبری چون نرگس مست نیستم تا به خمار بوئی و چو پژمرده شدم درگذری
شمارهٔ ۶۲ - عرق
ای گشته گل از رشک جمال تو ورق وز شرم لبت شراب کرده است عرق قدری عرق از بهر نثار لب تو چون گوهر اخلاص نهادم به طبق
شمارهٔ ۶۳
ای لاله بخون ز چهر رنگین شما آمد عرق از لطف جهان بین شما رندانه لب پیاله را بوسیدیم گفتیم بیاد لب شیرین شما
شمارهٔ ۶۴ - قند
ای آنکه تو را همیشه در بر طلبم وز لعل لبت هماره شکر طلبم من قند مکرر آورم پیش لبت وز لعل تو دشنام مکرر طلبم
شمارهٔ ۶۵
از جهل بود قطره به عمان بردن وز حمق شود زیره به کرمان بردن قند آوردن به پیش لعل لب من باشد بمثل لعل سوی کان بردن
شمارهٔ ۶۶ - چائی
این چای که بوی نافه چین دارد چون زلف تو پای تا بپا چین دارد دادم بحضور آن نگاری که چو من هر گوشه هزار درد بر چین دارد
شمارهٔ ۶۷
آن چای که داد همت والایت بر یار خود از مهر فلک فرسایت از مهر تو دم زدیم و دم کردیمش در خوردن چای بود خالی جایت
شمارهٔ ۶۸ - ترشی
ای آنکه ز پای تا بسر چون شکری دادم ز برایت ترشی مختصری ترسم که در آیینه ببینی رخ خود وز شیرینی دل خودت را ببری
شمارهٔ ۶۹
ای دوست مبر بر لب شیرین ترشی مفروش به تلخکام چندین ترشی من تندزبانی نکنم گر خواهی تو کند کنی زبانم از این ترشی
شمارهٔ ۷۰ - گز
گز در بر آن جان جهان تحفه برم یعنی که اگر شبی نیائی ببرم من وصلت را به عالمی نفروشم هجرانت را گزی بگوزی نخرم