رباعیات طنز
از مجموعه اشعار ادیب الممالک فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
نیلوفر تازه داده بودی یارا شرمنده ز لطف خود نمودی ما را گر شکوه ات از سپهر نیلی رنگ است خوش باش بکام تو کنم دنیا را
شمارهٔ ۴۲ - نرگس
در باغ سحر نرگس تر دیده گشود با چشم تواش بنای هم چشمی بود من نیز ز خشم دیده اش برکندم بستان و بزیر پای خود افکن زود
شمارهٔ ۴۳
زان نرگس تازه کز بر یار آمد صد گونه ضیاء به چشم خون بار آمد تو همچو بنفشه خفته من چون نرگس چشمم همه شب ز غصه بیدار آمد
شمارهٔ ۴۴ - نارنج
ای غبغب تو برده گرو از نارنج پیش تو برند دستها همچو ترنج نارنج فرستادمت اینک یعنی از بنده خطائی ار شود دیده، مرنج
شمارهٔ ۴۵
چون تحفه کوی دوست نارنج بود از خجلت او به دل مرا رنج بود گفتی که ز من مرنج هنگام بدی رنجی که رسد از تو مرا گنج بود
شمارهٔ ۴۶ - ترنج
تا یاد ترنج غبغبت افتادم بهر تو ترنجی ای پریرخ دادم بستان ز من این ترنج و یکبار دگر از بوس ترنج غبغبت کن شادم
شمارهٔ ۴۷
چون داد ترنجم آن پری پیکر مست یک نکته پنهان به حقیقت پیوست کاین بوده ترنجی که زلیخا در بزم بنهاد و زنان کارد کشیدند بدست
شمارهٔ ۴۸ - لیمو
ای گل خجل از طراوت بستانت از چرخ گذشته نعره مستانت از بهر تو لیمو بفرستم یعنی سیرابم کن ز لیموی بستانت
شمارهٔ ۴۹
این لیموئی که تحفه انان شد شیرین و لطیف و تازه همچون جان شد صفرائی عشق را به تجویز حکیم درمان هزار درد بیدرمان شد
شمارهٔ ۵۰ - نارنگی
ای دوست بنه شرح غم دلتنگی آغاز نما حکایت یکرنگی از رنگ زمانه و ز نیرنگ خسان غصه چه خوری بنوش از این نارنگی