رباعیات طنز
از مجموعه اشعار ادیب الممالک فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - بازوبند
ای آنکه قضا رنجه ز نیروی تو شد خورشید فلک سنگ ترازوی تو شد سنگی که زدم بسینه از دست دلت شایسته پیرایه بازوی تو شد
شمارهٔ ۱۲
ای آنکه بدرگاه غمت رو کردم خونها به دل رقیب بدگو کردم بازوبندی که داده بودی ز وفا چون رقعه مهر حرز بازو کردم
شمارهٔ ۱۳ - سوزن
ای یار عزیز و دلبر سیمین تن دادم ز برایت ارمغانی سوزن یعنی که جهان ز هجر رویت شب و روز چون چشمه سوزن است در دیده من
شمارهٔ ۱۴
ای آنکه دلت ز هجر غمناک شده وز دست دلت ناله بر افلاک شده با این سوزن بدوزم انشاء الله آن جامه که از دست غمت چاک شده
شمارهٔ ۱۵ - پیراهن
پیراهنی از برگ سمن نازکتر وز لاله سرخ و نسترن نازکتر دادم ز برایت که بپوشی آن را بر آن بدنی کز دل من نازکتر
شمارهٔ ۱۶
چون پیراهن ز دست محبوب آید زیبا و لطیف و دلکش و خوب آید روشن شد ازو چشم و دلم پنداری پیراهن یوسف سوی یعقوب آید
شمارهٔ ۱۷ - سرداری
ای آنکه باقلیم وفا سرداری همواره خمار عشق در سر داری هر چند که شرط عاشقی پاداریست از بهر تو دوختم من این سرداری
شمارهٔ ۱۸
آن سرداری که لطف کرد آن دلبر شد زینت اندامم و پیرایه بر تا دید فلک شمسه او را گفتا خورشید به بین زد از گریبانش سر
شمارهٔ ۱۹ - قبا
ای گشته قبای حسن بر قد تو راست قدت سروی که گلشن جان آراست گر بر تنت این قبا به پوشی نه عجب سروی و ز برک بر تن سرو قباست
شمارهٔ ۲۰
زین تازه قبا که دست رنج مه ماست پیراهن دشمن به تن از غصه قباست گیریم به چابکی و خوبی او را مانند قبای صحت اندر تن راست